Divine Light Online

ସନ୍ୟାସୀର ମାର୍ଗ

ମା, ଆତ୍ମ-କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଲାଗି ସନ୍ୟାସୀର ପ୍ରଣାଳୀ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା କ’ଣ ସମୟେ ସମୟେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗେ ନାହିଁ ?

ନା ! ତା’ ଦ୍ଵାରା ତୁମେ କିଛି ବି ନିରାମୟ କରି ପାରି ନାହିଁ । ଖାଲି ତୁମର ଗୋଟିଏ ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ହୁଏ ଯେ ତୁମେ ଅଗ୍ରଗତି କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ କିଛି ବି ନିରାମୟ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏହାର ପ୍ରମାଣ ହେଉଛି ତୁମେ ଯଦି ସନ୍ୟାସ ପଛା ଛାଡ଼ି ଦେବ ତେବେ କଥାଟି ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ଆହୁରି ପ୍ରବଳ ଭାବରେ ଦେଖାଦେବ, ଏହା ଏକ ପ୍ରତିଶୋଧର ଭାବ ନେଇ ଫେରି ଆସେ । ଏହା ନିର୍ଭର କରେ ତୁମେ କାହାକୁ ସନ୍ୟାସର ପନ୍ଥା ବା ପ୍ରଣାଳୀ ବୋଲି କହୁଛି ତା’ରି ଉପରେ । ତୁମେ ଯଦି ତୁମର ଯାବତୀୟ କାମନା ବାସନାକୁ ଚରିତାର୍ଥ କରିବାରେ ମଜ୍ଜି ନ ରହୁଥାଅ ତେବେ ତାହାକୁ ସନ୍ୟାସ ବା କୃନ୍ଥସାଧନା କୁହାଯିବ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଜ୍ଞାନ । ଏହା ଅନ୍ୟ କିଛି । କୃଚ୍ଛ୍ରସାଧନାର ପଦ୍ଧତି ହେଉଛି ବାରଂବାର ଉପବାସ, ଥଣ୍ଡା ସହ୍ୟ କରିବା ଲାଗି ନିଜକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବା… ବାସ୍ତବ ପକ୍ଷରେ ତୁମ ଶରୀର ଉପରେ ଟିକିଏ ଅତ୍ୟାଚାର କରିବା । ଏହା ତୁମକୁ ଖାଲି ଏକ ଆଧ୍ୟାର୍ମିକ ଗର୍ବ ଆଣି ଦେଇପାରେ, ତା’ଛଡ଼ା ଅଧିକ କିଛି ଦେଇ ପାରେ ନାହିଁ । ଏହା ଯଥାର୍ଥରେ କୌଣସି କିଛି ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଆଣି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ । ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଅନନ୍ତଗୁଣରେ ସହଜ । ଏହା ସହଜ ଓ ସରଳ ହୋଇଥିବାରୁ ଲୋକମାନେ ଏହା ଆଚରଣ କରିଥା’ନ୍ତି । ଯେହେତୁ ଏଥିରେ ଗର୍ବ ପୂରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଆତ୍ମବଡ଼ିମା ଫୁଲି ଉଠେ ସେଥିପାଇଁ ଏହା ଆଚରଣ କରିବା ବହୁତ ସହଜ ହୋଇଥାଏ । ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ସନ୍ୟାସିତ୍ୱକୁ ନେଇ ବିରାଟ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କରିଥାଏ । ତେଣୁ ନିଜକୁ ଏକ ଅତିଶୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ଭାବିଥାଏ ଏବଂ ତାହା ତାକୁ ଅନେକ କଥା ସହ୍ୟ କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।

କୃଚ୍ଛ୍ରସାଧନାର ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ ନ କରି ସ୍ଥିର, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ନିଜର ପ୍ରବୃଭିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ଲାଭ କରିବା ଓ ସେମାନେ ନିଜକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିବୃତ୍ତ କରିପାରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର । ନିଜେ କିଛି କଥା ଅଧୁକାର ନ କରିବା ଅପେକ୍ଷା ନିଜ ଅଧିକାରରେ ଥିବା ବସ୍ତୁସକଳ ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତ ରହିବା ବେଶୀ କଷ୍ଟକର । ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଏଇ କଥା ଜଣାଅଛି । ନିଜେ କିଛି ଜିନିଷ ଅଧୁକାର ନ କରିବା ଅଥବା ନିଜର ଅଧିକାର ଭୁକ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଅତି କଠୋରଭାବରେ କମ୍ ରଖୁବା ଅପେକ୍ଷା ଯାହା ନିଜ ଅକାରରେ ଅଛି ସେସବୁ ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତ ରହିବା ଏକ ବୃହତ୍ତର ଗୁଣ ଆବଶ୍ୟକ କରେ । ଏପରି କରିପାରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର । ଏହା ନୈତିକ ଉତ୍କର୍ଷର ଏକ ଅତି ଉଚ୍ଚତର ଅବସ୍ଥା । ସରଳଭାବରେ ଏଇ ମନୋଭାବ ରଖୁବ : ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କଥା ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁଛି ସେତେବେଳେ ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କର ଓ ବ୍ୟବହାର କର; ଯେତେବେଳେ ତାହା ଏ କାରଣରୁ ହେଉ ବା ସେ କାରଣରୁ ହେଉ ତୁମ ନିକଟରୁ ଚାଲି ଯାଉଛି, ସେତେବେଳେ ତାକୁ ଚାଲି ଯିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ ଏବଂ ସେଥିଲାଗି ଦୁଃଖ କର ନା । ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କଥା ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁଛି ତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ନ କରି ତାହାର କିପରି ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ତୁମକୁ ଜାଣିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତାହା ତୁମ ନିକଟରୁ ଚାଲି ଯାଉଛି ସେତେବେଳେ ତା’ ଲାଗି ଦୁଃଖ ନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ ।

– ଶ୍ରୀମା

Share:

Share on whatsapp
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on telegram

Recent Posts

କଳା – ଜୀବନଯାପନର

ସାଧାରଣତଃ ତୁମକୁ ବହୁତ କମ୍ କଥା ଶିକ୍ଷା ଦିଆ ଯାଇଥାଏ – ଏପରିକି କିପରି ଶୋଇବାକୁ ହେବ ତା’ ବି ତୁମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଆ ଯାଇ ନ ଥାଏ । ଲୋକମାନେ ଭାବନ୍ତି ଖାଲି

ଯୋଗସାଧନା କରିବାର ସଂକଳ୍ପ

ତୁମେ ଦେଖ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଖୁବ୍ ସଦିଚ୍ଛା ଥାଇପାରେ, ଦିବ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧି ଦିଗରେ ଜୀବନଟା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥାଇପାରେ, ଯାହା ବି ହେଉ ତାହା କମ୍ ହେଉ କିଂବା ବେଶୀ ହେଉ, ଦିବ୍ୟକର୍ମ ପ୍ରତି ରହିଥାଏ

ଶୂନ୍ୟତାଯୁକ୍ତ ଧ୍ୟାନ

ମୁଁ ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ଦେଖି ନାହିଁ ଯେଉଁମାନେ ସବୁକିଛି ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି କମ୍ ହେଉ ବା ବେଶୀ ହେଉ ଏକ ଶୂନ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ବସିବା ଲାଗି (କାରଣ ଏହା କମ୍ ହେଉ ବା ବେଶୀ

ଯୋଗ ଓ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ

ସ୍ନେହମୟୀ ମା, ଯୋଗ ଓ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କ’ଣ ? ହେ ! ମୋର ଶିଶୁ … ତୁ ଯେପରି ମୋତେ ପଚାରୁଛୁ କୁକୁର ଓ ବିରାଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ କି ପାର୍ଥକ୍ୟ !

ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ

ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ହେଉଛି ତୁମ ସ୍ୱଭାବର, ତୁମ ସତ୍ତାର ଧାରାର ସମର୍ପଣ ଯାହାଫଳରେ ତାହା ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରିବ । ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ନିଜ ପ୍ରକୃତିକୁ ସମର୍ପଣ ନ କର ତା’ହେଲେ ସେ

No more posts to show